Sytuacja międzynarodowa pod koniec XVIII wieku

Wszyscy światli ludzie w Polsce zdawali sobie sprawę z konieczności przeprowadzenia reform. Ze względu jednak  na możliwy opór przeciw reformom państw sąsiednich, z ich zapoczątkowaniem trzeba było wstrzymać sie aż do chwili powstania korzystnej sytuacji miedzynarodowej. Sytuacja taka zaistniała w roku 1787. Rosja i Austria rozpoczęły wówczas wojnę z Turcją,  której celem miał być podział europejskiej części tego państwa. W obronie Turcji wystąpiły Anglia i Prusy. Rozpoczęła się ożywiona działalność dyplomatyczna państw europejskich, w której Prusy chciały pozyskać Polskę dla swojej polityki, a przeciw Rosji i Austrii. Stanisław August był jednak przeciwny sojuszowi z Prusami. Pragnął za obietnicę wsparcia Rosji w wojnie z Turcją uzyskać od carycy Katarzyny II zgodę na przeprowadzenie reform w państwie. Jesienią 1788r. zwołał w Warszawie sejm, który miał zadecydować o tych sprawach.

Karolina i Michał

Sytuacja w Rzeczpospolitej przed zwołaniem Sejmu Wielkiego

Rzeczpospolita po I rozbiorze straciła 30% terytorium i 35% ludności. Jednocześnie wzrosła świadomość konieczności reform, m.in. dzięki rozwojowi publicystyki politycznej (prace Hugona Kołłątaja i Stanisława Staszica).Sejm rozbiorowy podjął próby reform, które najwięcej owoców przynosiły w oświacie (zob. działalność KEN). Konieczne były reformy ustrojowe. Jednocześnie potrzebne było wspieranie gospodarki. Polska miała wielkie trudności z handlem, ponieważ utraciła Pomorze Gdańskie i dolny bieg Wisły. Problemem były także wysokie cła. Zaczęły działać komisje dobrego porządku, które nadzorowały finanse, zajmowały się szpitalami i obroną przeciwpożarową.

Karolina 

KEN (Komisji Edukacji Narodowej)- pierwsze ministerstwo oświaty. Jej największe osiągnięcia to :

• Reorganizacja systemu szkół średnich
• Opracowanie nowych programów nauczania
• Wprowadzenie nauczania w języku polskim
• Reformy akademii
• Wprowadzenie wychowania fizycznego
• Powołanie Towarzystwa do Ksiąg Elementarnych

Towarzystwo do Ksiąg Elementarnych zajmowało się głównie pisaniem elementarzy (jak sama nazwa wskazuje). Jego największe osiągnięcia to:
· „Elementarz dla szkół parafialnych”
· „Gramatyka dla szkół narodowych z przypisami"

Znani działacze towarzystwa to między innymi:

• Ignacy Potocki
• Hugo Kołłątaj
• Julian Ursyn Niemcewicz
• Józef Wybicki

Michał